Strona Główna Jan Paweł II Pielgrzymki Polska 31 V – 10 VI 1997
Polska 31 V – 10 VI 1997 PDF Drukuj Email
Cel pielgrzymki: Zakończenie 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego; udział w obchodach 1000-lecia śmierci św. Wojciech oraz 600-lecia Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Beatyfikacja m. Bernardyny Jabłońskiej i m. Marii Karłowskiej oraz kanonizacja bł. Królowej Jadwigi Andegaweńskiej.

Hasło szóstej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny: Chrystus wczoraj, dziś i na wieki.

Nawiedzane miasta: Wrocław (31 V – 1 VI), Legnica, Gorzów Wielkopolski (2 VI), Gniezno (2 – 3 VI), Poznań (3 VI), Kalisz, Częstochowa Jasna Góra (4 VI), Zakopane (5 – 7 VI), Ludźmierz (7VI), Kraków (7 – 9 VI), Dukla (9 VI), Miejsce Piastowe, Krosno, Kraków (10 VI).

Najważniejsze przesłanie: Niemalże bezpośrednio po odlocie Jana Pawła II do Rzymu, wizytę tę nazywano „Pielgrzymką radości”. Papieskie przemówienia dotyczyły Eucharystii, pojednania, ekumenizmu, rodziny, pracy poszanowania zdrowia i przyrody, wychowania i miłosierdzia. W przemówieniu powitalnym we Wrocławiu Papież mówił: „Tak oto stoję pośród was jako pielgrzym, drodzy bracia i siostry, synowie i córki naszej wspólnej Ojczyzny. Jest to już szósta podróż papieża Polaka do ojczystej ziemi. Każdy powrót to tak jak powrót pod znajomą strzechę domu rodzinnego, gdzie każdy najdrobniejszy przedmiot przypomina nam wiele, przypomina nam to, co sercu jest najdroższe. Jakże więc w tym momencie nie dziękować Bożej Opatrzności, iż pozwoliła mi jeszcze (…) przybyć do mojej Ojczyzny! (…) W tym momencie obejmuję myślą i sercem całą mój Ojczyznę i wszystkich rodaków bez wyjątku”. Początek pielgrzymki miał wyraźny akcent ekumeniczny. We wrocławskiej Hali Ludowej na spotkaniu z Janem Pawłem II zgromadzili się chrześcijanie z Kościołów tradycji katolickiej, starokatolickiej, prawosławnej i protestanckiej. Byli obecni także przedstawiciele judaizmu i islamu. Papież pytał: „Czy możemy być w pełni pojednani z Chrystusem, jeśli nie jesteśmy pojednani w pełni między sobą? Czy możemy pojednać się ze sobą, nie przebaczając sobie nawzajem? Warunkiem pojednania jest przebaczenie, które nie jest możliwe bez wewnętrznej przemiany i nawrócenia, będących dziełem łaski”. Wzruszającym momentem spotkania w Hali Ludowej było wyznanie win złożone przez zwierzchników Kościołów: rzymskokatolickiego – kard. Józef Glemp, prawosławnego – abp Jeremiasz i ewangelicko – augsburskiego – bp Jan Szarek. Kolejnym punktem papieskiej pielgrzymki była Msza św. celebrowana na zakończenie 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego. Krótko po wizycie Jan Pawła II w Polsce, rozpoczął się do niedawna jeszcze niemożliwy, dialog teologiczny między Kościołem Starokatolickim Mariawitów i Kościołem Polskokatolickim (narodowym).

Ważnym i historycznym momentem były obchody 1000-lecia śmierci św. Wojciecha. U grobu apostoła narodów słowiańskich, papież spotkał się z prezydentami siedmiu środkowoeuropejskich krajów: Litwy, Ukrainy, Słowacji, Czech, Węgier, Niemiec i Polski. Spotkanie to nazwano II Zjazdem Gnieźnieńskim. W homilii Jan Paweł II podkreślał, iż nie będzie zjednoczonej Europy bez jedności ducha. „Czyż nie można powiedzieć, że po upadku jednego muru, tego widzialnego, jeszcze bardziej odsłonił się inny mur, niewidzialny (…). Jest on zbudowany z lęku i agresji, z braku zrozumienia dla ludzi o innym pochodzeniu i innym kolorze skóry, przekonaniach religijnych (…), z osłabienia wrażliwości na wartość życia ludzkiego i godność każdego człowieka. (…) Otwórzcie drzwi Chrystusowi! Człowieka nie można zrozumieć beż Chrystusa. Dlatego mur, który wznosi się dzisiaj w sercach, mur, który dzieli Europę, nie runie bez nawrotu ku Ewangelii. Bo nie można liczyć na budowanie ‘wspólnego domu’ dla całej Europy, jeśli ‘zabraknie cegieł ludzkich sumień wypalonych w ogniu Ewangelii’”.

Podczas tej pielgrzymki spełniło się marzenie Jan Pawła II, który mógł odpocząć w polskich Tatrach. „Czekaliśmy długo – mówił papież – i dziś możemy powiedzieć, że Zakopane się doczekało i ja się doczekałem”. Papież u stóp Wielkiej Krokwi celebrował Mszę św. na zakończenie której burmistrz Zakopanego Adam Bachleda–Curuś, dziękował Ojcu Świętemu, że wyzwolił Polaków „z czerwonej niewoli, a teraz uczy, jak dom ojczysty, polski, wysprzątać z tego, co hańbi, rujnuje, zniewala, gubi. (… ) Przepraszamy za zwątpienie, niedochowanie wierności, nieodpowiedzialne korzystanie z daru wolności. Przyrzekamy, jak ten krzyż na Giewoncie, mocno trwać w wierze i tradycji chlubnej przodków naszych, a Ślubów Jasnogórskich Narodu Polskiego dochować”. Papież ze wzruszeniem przyjął słowa burmistrza. Nawiązując do krzyża na Giewoncie mówił: „Ten krzyż patrzy na całą Polskę, od Tatr aż do Bałtyku. Ten krzyż mówi całej Polsce – sursum corda – w górę serca! Trzeba, ażeby cała Polska od Bałtyku aż po Tatry, patrząc w stronę krzyża na Giewoncie, słyszała i powtarzała: ‘sursum corda’ – w górę serca!”.

8 czerwca podczas Mszy św. celebrowanej na krakowskich Błoniach Jan Paweł II kanonizował bł. Królową Jadwigę. We Mszy tej uczestniczyło ok. 1,5 mln osób. Tego samego dnia w Kolegiacie św. Anny papież spotkał się z rektorami wszystkich polskich uczelni, a następnie w Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego spotkał się z profesorami i studentami. Podczas pobytu w Krakowie Jan Paweł II także poświecił Klinikę Kardiochirurgii Szpitala im. Jana Pawła II.

Szósta papieska pielgrzymka do Polski, bez względu na orientację polityczną w mediach brzmiała jednoznacznie pozytywnie. Jan Paweł II zachwycił swoich rodaków. Wydawało się, że nie będzie już piękniejszej papieskiej pielgrzymki. Tymczasem, po dwóch latach, Jan Paweł II kolejny raz zaskoczył Polaków.

 

(Opracowane na podstawie: G. Polak, B. Łoziński, Ojciec Święty wśród nas. Pielgrzymki Jana Pawła II do Polski 1979 – 2002, Częstochowa 2002, s. 90 – 107)

 

104 Pielgrzymki

1 Dominikana, Meksyk, Bahamy 25 I – 1 II 1979
2 Polska 2 – 10 VI 1979
3 Irlandia, USA 29 IX – 7 X 1979
4 Turcja 28 – 30 XI 1979
5 Demokratyczna Republika Konga (dawny Zair), Kongo, Kenia, Ghana, Burkina Faso, Wybrzeże Kości Słoniowej 2 – 12 V 1980
6 Francja 30 V – 2 VI 1980
7 Brazylia 30 VI – 12 VII 1980
8 RFN 15 – 19 XI 1980
9 Pakistan, Filipiny, wyspa Guam, Japonia, USA (Alaska) 16 – 26 II 1981
10 Nigeria, Benin, Gabon, Gwinea Równikowa 12 – 19 II 1982
11 Portugalia 12 – 15 V 1982
12 Wielka Brytania 28 V – 2 VI 1982
13 Brazylia i Argentyna 10 – 13 VI 1982
14 Szwajcaria 15 VI 1982
15 San Marino 29 VIII 1982
16 Hiszpania 31 X – 9 XI 1982
17 Portugalia, Kostaryka, Nikaragua, Panama, Salwador, Gwatemala, Honduras, Belize, Haiti 2 – 10 III 1983
18 Polska 16 – 23 VI 1983
19 Francja 14 – 15 VIII 1983
20 Austria 10 – 13 IX 1983
21 USA (Alaska), Korea Płd., Papua – Nowa Gwinea, Wyspy Salomona, Tajlandia 2 – 12 V 1984
22 Szwajcaria 12 – 17 VI 1984
23 Kanada 9 – 21 IX 1984
24 Hiszpania, Dominikana, Puerto Rico 10 – 13 X 1984
25 Wenezuela, Ekwador, Peru, Trynidad i Tobago 26 I – 6 II 1985
26 Holandia, Luksemburg, Belgia 11- 21 V 1985
27 Togo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Kamerun, Republika Środkowo-afrykańska, Zair, Kenia, Maroko 8 – 19 VIII 1985
28 Liechtenstein (przez Szwajcarię) 8 IX 1985
29 Indie 1 – 11 II 1986
30 Kolumbia, 1 – 8 VII 1986
31 Francja 4 – 7 X 1986
32 Bangladesz, Singapur, Fidżi, Nowa Zelandia, Australia, Seszele 19 XI – 1 XII 1986
33 Urugwaj, Chile, Argentyna 31 III – 12 IV 1987
34 RFN 30 IV – 4 V 1987
35 Polska 8 – 14 VI 1987
36 USA, Kanada 10 – 21 IX 1987
37 Urugwaj, Boliwia, Peru, Paragwaj 7 – 19 V 1988
38 Austria 23- 27 VI 1988
39 Zimbabwe, Botswana, Lesotho, Suazi, Mozambik (przymusowe lądowanie w RPA) 10 – 19 IX 1988
40 Francja 8 – 11 X 1988
41 Madagaskar, Reunion, Zambia, Malawi 28 IV – 6 V 1989
42 Norwegia, Islandia, Finlandia, Dania, Szwecja 1 – 10 VI 1989
43 Hiszpania 19 – 21 VIII 1989
44 Korea Płd., Indonezja ( i Timor Wschodni), Mauritius 6 – 16 X 1989
45 Republika Zielonego Przylądka, Mali, Gwinea – Bissau, Burkina Faso, Czad 25 I – 1 II 1990
46 Czechosłowacja 21 – 22 IV 1990
47 Meksyk, Curacao 6 – 14 V 1990
48 Malta 25 – 27 V 1990
49 Tanzania, Burundi, Ruanda, Wybrzeże Kości Słoniowej 1 – 10 IX 1990
50 Portugalia 10 – 13 V 1991
51 Polska 1 – 9 VI 1991 oraz 13 – 16 VIII 1991
52 Węgry 16 – 20 VIII 1991
53 Brazylia 12 – 21 X 1991
54 Senegal, Gambia, Gwinea 19 – 26 II 1992
55 Angola, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca 4 – 10 VI 1992
56 Dominikana 9 – 14 X 1992
57 Benin, Uganda, Sudan 3 – 10 II 1993
58 Albania 25 IV 1993
59 Hiszpania 12 – 17 VI 1993
60 Jamajka, Meksyk, USA 9 – 16 VIII 1993
61 Litwa, Łotwa, Estonia 4 – 10 IX 1993
62 Chorwacja 10 – 11 IX 1994
63 Filipiny, Papua – Nowa Gwinea, Australia, Sri Lanka 11 – 21 I 1995
64 Czechy i nieoficjalna wizyta w Polsce 20 – 22 V 1995
65 Belgia 3 – 4 VI 1995
66 Słowacja 30 VI – 3 VII 1995
67 Kamerun, RPA, Kenia 14 – 20 IX 1995
68 USA 4 – 9 X 1995
69 Gwatemala, Nikaragua, Salwador, Wenezuela 5 – 12 II 1996
70 Tunezja 14 IV 1996
71 Słowenia 17 – 19 V 1996
72 RFN 21 – 23 VI 1996
73 Węgry 6 – 7 IX 1996
74 Francja 19 – 23 IX 1996
75 Bośnia i Hercegowina 12 – 13 IV 1997
76 Czechy 25 – 27 IV 1997
77 Liban 10 – 11 V 1997
78 Polska 31 V – 10 VI 1997
79 Francja 21 – 24 VIII 1997
80 Brazylia 2 – 6 X 1997
81 Kuba 21 – 25 I 1998
82 Nigeria 21 – 23 III 1998
83 Austria 19 – 21 VI 1998
84 Chorwacja 2 – 4 X 1998
85 Meksyk, USA 22 – 28 I 1999
86 Rumunia 7 – 9 V 1999
87 Polska 5 – 17 VI 1999
88 Słowenia 19 IX 1999
89 Indie, Gruzja 5 – 9 XI 1999
90 Egipt 24 – 26 II 2000
91 Jordania, Izrael, Autonomia Palestyńska 20 – 26 III 2000
92 Portugalia 12 – 13 V 2000
93 Grecja, Syria, Malta 4 – 9 V 2001
94 Ukraina 23 – 27 VI 2001
95 Kazachstan, Armenia 22 – 27 IX 2001
96 Azerbejdżan, Bułgaria 22 – 26 V 2002
97 Kanada, Gwatemala, Meksyk 23 VII – 2 VIII 2002
98 Polska 16 – 19 VIII 2002
99 Hiszpania 3 – 4 V 2003
100 Chorwacja 5 – 9 VI 2003
101 Bośnia – Hercegowina 22 VI 2003
102 Słowacja 11 – 14 IX 2003
103 Szwajcaria 5 – 6 VI 2004
104 Francja 14 – 15 VIII 2004
105 Rzym, Watykan, 2 IV 2005 godz. 21:37

Wspierają nas


Kontakt

Centrum Jana Pawła II
ul. Kanonicza 18
31-002 Kraków

centrum@janpawel2.pl

+48 12 429 64 71
+48 12 429 65 71
509 820 102

konta bankowe

Polecane książki

Copyright 2010 © Centrum Jana Pawła II
Design by CHABER