Strona Główna Centrum 20. rocznica kanonizacji św. Jadwigi, Króla Polski
20. rocznica kanonizacji św. Jadwigi, Króla Polski PDF Drukuj Email
czwartek, 08 czerwca 2017 17:27

"Krakowie, umiłowane moje miasto, nie myliłeś się, od wieków czcząc Jadwigę jako świętą" - mówił 8 czerwca 1997 r. Jan Paweł Wielki w dniu Jej kanonizacji. W najbardziej skróconej formie drogę do kanonizacji Jadwigi – króla Polski przedstawia Bulla kanonizacyjna "Omni saeculo" w której Jan Paweł II nawiązał do listu "Mulieris dignitatem".

 

 

Papież przypomniał, że „w każdym okresie czasu, jak również wśród każdego narodu, spotykamy jakże wiele «doskonałych» (Pp 31, 10) kobiet, które [...] miały swój udział w  spełnianiu zadań Kościoła [...]. Święte niewiasty są postrzegane jako ucieleśnienie najlepszej wartości kobiecej; stanowią one w istocie stałe wzorce dla wszystkich chrześcijan, będąc przykładami «naśladowczyń Chrystusa»”. Wśród wielu wymienił Jadwigę Andegaweńską".

Osiem poniższych zdań wyjętych z tej bulli stanowi jakby osiem kamieni milowych na długiej drodze, bo trwającej aż sześćset lat ku urzędowemu ogłoszeniu Jadwigi Andegaweńskiej świętą:

I. Sława świętości, jaka towarzyszyła jej już za życia, wzrosła po śmierci Jadwigi w całej Polsce, a w szczególny sposób w mieście Krakowie.
II. Arcybiskup Gnieźnieński Wojciech Jastrzębiec, podczas swej wizyty duszpasterskiej w Krakowie 1426 roku, powołał komisję dla zbadania życia królowej i przyspieszenia jej procesu kanonizacyjnego.
III. Ojcowie Powszechnego Soboru odbywającego się w Konstancji oraz Bazylei podjęli sprawę kanonizacji Jadwigi.
IV Różne wojny i (późniejsze) rozbiory królestwa Polskiego, stanęły na przeszkodzie temu procesowi.
V. Po drugiej wojnie światowej Arcybiskup Krakowski Adam Stefan Sapieha [...], podjął proces informacyjny dotyczący świętości Jadwigi, oraz śladów przypisywanych jej wstawiennictwu.
VI. My sami podczas sprawowania urzędu Arcybiskupa Krakowskiego, przeprowadziliśmy w  latach 1972-1974 starania związane z  potwierdzeniem kultu otaczającego od niepamiętnych czasów Sługę Bożą Jadwigę Królową Polski określanej mianem „błogosławionej” lub „świętej”.
VII. Kongregacja dla Kanonizacji Świętych w dniu 25 maja 1979 roku uznała casum exceptum (sprawę za podjętą); z kolei Kongregacja dla Sakramentów i Kultu Bożego w dniu 29 maja 1979 roku orzekła o święceniu liturgicznego wspomnienia błogosławionej Jadwigi dla archidiecezji krakowskiej na dzień 17 lipca oraz zatwierdziła formuły, z których My sami zrobiliśmy użytek celebrując Mszę ku czci błogosławionej Jadwigi przy jej grobie w dniu 8 czerwca 1979 roku.
VIII. Następnie, po dopełnieniu wszystkich wymagań zgodnie z normą kanonów, w dniu 17 grudnia 1996 roku został w Naszej obecności promulgowany dekret o heroiczności cnót. W dniu 8 kwietnia następnego roku ukazał się dekret dotyczący cudu bezsprzecznie przypisywanego wstawiennictwu Błogosławionej. Z tego też powodu postanowiliśmy, aby obrzęd kanonizacji dokonany został w najbliższym terminie, to jest w dniu 8 czerwca w Krakowie z okazji Naszej podróży duszpasterskiej do Polski.

"Omni Saeculo" to dokument, który nie tylko ilustruje historię otrzymania przez Jadwigę Królową tytułu Świętej, ale ukazuje jej aktualność na dzisiejsze czasy, a przede wszystkim wskazuje na geniusz kobiecy, który jest wzorem godnym do naśladowania.

Przypomnijmy także, że Wydział Duszpasterstwa Kurii Metropolitalnej w Krakowie w 1969 roku (na życzenie kard. Karola Wojtyły) rozesłał do wszystkich parafii na terenie Polski „Ankietę w sprawie kultu sługi Bożej Królowej Jadwigi”. Odpowiadający często pisali m. in. Takie słowa: Ludzie [..] chodzą na jej grób na Wawel a nawet składają czasami kwiaty. Duchowieństwo i wierni pragną aby Królowa Jadwiga została wyniesiona na ołtarze. Te pragnienia spełniły się dopiero 8 czerwca 1997 roku, kiedy Jan Paweł II wypowiedział słowa:

„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu Naszych Braci w biskupstwie, orzekamy i stwierdzamy, że błogosławiona Jadwiga Królowa jest Świętą i  wpisujemy Ją do Katalogu Świętych, polecając, aby odbierała Ona cześć jako Święta w całym Kościele”.

8 czerwca 1997 r. na krakowskich Błoniach św. Jan Paweł Wielki mówił: "Długo czekałaś, Jadwigo, na ten uroczysty dzień. Prawie 600 lat minęło od twej śmierci w młodym wieku. Umiłowana przez naród cały, ty, która stoisz u początku czasów jagiellońskich, założycielko dynastii, fundatorko Uniwersytetu Jagiellońskiego w prastarym Krakowie, długo czekałaś na dzień twojej kanonizacji - ten dzień, w którym Kościół ogłosi uroczyście, że jesteś świętą patronką Polski w jej dziedzicznym wymiarze - Polski za twoją sprawą zjednoczonej z Litwą i Rusią: Rzeczpospolitej trzech narodów. Dziś nadszedł ten dzień. (...)Niech ten dzień będzie dniem radości nie tylko dla nas, współcześnie żyjących, ale także dla nich wszystkich - tych, którzy na ziemi go nie doczekali. Niech będzie wielkim dniem świętych obcowania. Gaude, mater Polonia!".

Dla Ojca Świętego było to szczególne wydarzenie: "Raduj się, Krakowie! (...) Jakże pragnąłem przybyć tutaj i w imieniu Kościoła uroczyście zapewnić cię, Krakowie, umiłowane moje miasto, że nie myliłeś się, od wieków czcząc Jadwigę jako świętą. Dziękuję Bożej Opatrzności, że jest mi to dane - że dane mi jest wpatrywać się razem z wami w tę postać jaśniejącą Chrystusowym blaskiem i uczyć się, co znaczy, że »największa jest miłość«".
"Uczmy się w szkole św. Jadwigi królowej, jak wypełniać to przykazanie miłości. Zastanawiajmy się nad »polską prawdą«. Rozważajmy, czy jest szanowana w naszych domach, w środkach społecznego przekazu, urzędach publicznych, parafiach? Czy nie wymyka się niekiedy ukradkiem pod naporem okoliczności? Czy nie jest wykrzywiana, upraszczana? Czy zawsze jest w służbie miłości?"

"Święta nasza królowo, Jadwigo, ucz nas dzisiaj - na progu trzeciego tysiąclecia - tej mądrości i tej miłości, którą uczyniłaś drogą swojej świętości. Zaprowadź nas, Jadwigo, przed wawelski krucyfiks, abyśmy jak ty poznali, co znaczy miłować czynem i prawdą, i co znaczy być prawdziwie wolnym. Weź w opiekę swój naród i Kościół, który mu służy, i wstawiaj się za nami u Boga, aby nie ustała w nas radość. Raduj się, matko Polsko! Gaude, mater Polonia!" - zakończył homilię Jan Paweł II.

Oratorium ku czci św. Jadwigi i jej relikwie znajdują się w Sanktuarium Świętego Jana Pawła II w Krakowie.

 

Wspierają nas


Kontakt

Centrum Jana Pawła II
ul. Kanonicza 18
31-002 Kraków

centrum@janpawel2.pl

+48 12 429 64 71
+48 12 429 65 71
509 820 102

konta bankowe

Polecane książki

Copyright 2010 © Centrum Jana Pawła II
Design by CHABER